Аддзел занятасці насельніцтва і сацыяльна-трудовых адносін

Прозвішча, імя, імя па бацьку	Пасада	№ каб.	№ тел.
БОГОРОДЬ Таццяна Феліксаўна	начальнік аддзела занятасці насельніцтва і сацыяльна-трудовых адносін упраўлення	33	686 36
Ермолаева Таццяна Аляксандраўна	галоўны спецыяліст аддзела занятасці насельніцтва і сацыяльна-трудовых адносін упраўлення	33	687 12
ЛАПКО Ларыса Іваноўна	галоўны спецыяліст аддзела занятасці насельніцтва і сацыяльна-трудовых адносін упраўлення	33	68 343

Адказныя за рэалізацыю заяўнага прынцыпу «адно акно»
у аддзеле занятасці насельніцтва і сацыяльна-трудовых адносін:

Прозвішча, імя, імя па бацьку	Пасада	№ каб.	№ тел.
ЕРМОЛАЕВА Таццяна Аляксандраўна	галоўны спецыяліст аддзела занятасці насельніцтва і сацыяльна-трудовых адносін упраўлення	33	687 12
у яе адсутнасць: БОГОРОДЬ Таццяна Феліксаўна	начальнік аддзела занятасці насельніцтва і сацыяльна-трудовых адносін упраўлення	33	686 36

Занятость насельніцтва

Дзяржава гарантуе беспрацоўным:

- бясплатную прафесійную арыентацыю, навучанне з улікам грамадскіх патрэбаў і ў адпаведнасці з наяўнымі прызваннем, здольнасцямі, навыкамі і асаблівасцямі стану здароўя;
- дапамогу па беспрацоўі;
- кампенсацыю выдаткаў у сувязі з накіраваннем органам па працы, занятасці і сацыяльнай абароне на навучанне ў іншую мясцовасць;
- бясплатны папярэдні (пры паступленні на працу) абавязковы медыцынскі агляд, а таксама бясплатны медыцынскі агляд пры накіраванні на прафесійную падрыхтоўку, перападрыхтоўку, павышэнне кваліфікацыі ў рамках адукацыйных праграм дадатковай адукацыі дарослых;
- магчымасць удзелу ў аплачваемых часовых работах;
- садзейнічанне ў арганізацыі індывідуальнай прадпрымальніцкай дзейнасці;
- садзейнічанне ў набыцці вопыту практычнай працы.

Дзейнасць дзяржаўнай службы занятасці насельніцтва накіравана на:

- ацэнку стану і прагноз развіцця занятасці насельніцтва, інфармацыю аб становішчы на рынку працы;

- распрацоўку і рэалізацыю дзяржаўнай і іншых праграм садзейнічання занятасці насельніцтва;

- садзейнічанне грамадзянам у пошуку падыходнай працы, а наймальнікам – у падборы неабходных работнікаў;

- арганізацыю прафесійнай арыентацыі, навучання;

- рэгістрацыю грамадзян беспрацоўнымі і выплату дапамогі па беспрацоўі;

- рэгістрацыю грамадзян, якія звяртаюцца па пытаннях трудоустройства;

- улік вольных працоўных месцаў (вакансій), звестак аб падборы грамадзян для ажыццяўлення дзейнасці па грамадзянска-прававым дагаворы, а таксама звестак аб працоўных месцах, плануемых да стварэння і замяшчэння;

- павышэнне эканамічнай зацікаўленасці наймальнікаў у захаванні існуючых і стварэнні новых працоўных месцаў;

- садзейнічанне беспрацоўным у арганізацыі індывідуальнай прадпрымальніцкай дзейнасці;

- арганізацыю працы па перасяленню беспрацоўных і членаў іх сем'яў у сувязі з пераездам у іншую мясцовасць;

- садзейнічанне арганізацыі аплачваемых часовых работ;

- садзейнічанне беспрацоўным у набыцці вопыту практычнай працы;

- ажыццяўленне іншых паўнамоцтваў у адпаведнасці з заканадаўствам.

Паслугі, звязаныя з садзейнічаннем занятасці грамадзян, прадастаўляюцца органамі дзяржаўнай службы занятасці насельніцтва на бясплатнай аснове.

Ахова працы

Асноўнымі напрамкамі дзяржаўнай палітыкі ў галіне аховы працы з'яўляюцца:

прыярытэт захавання жыцця і здароўя працуючых;
адказнасць наймальніка за стварэнне здаровых і бяспечных умоў працы;
комплекснае рашэнне задач па паляпшэнні ўмоў і аховы працы шляхам рэалізацыі комплексу мер, накіраваных на паляпшэнне ўмоў і аховы працы, з улікам іншых напрамкаў эканамічнай і сацыяльнай палітыкі, дасягненняў у галіне навукі і тэхнікі;
укараненне сістэм кіравання аховай працы;
сацыяльная абарона працуючых, кампенсацыя шкоды асобам, якія пацярпелі пры няшчасных выпадках на вытворчасці і (ці) атрымалі прафесійныя захворванні;
устанаўленне адзіных патрабаванняў па ахове працы для ўсіх наймальнікаў;
выкарыстанне эканамічных метадаў кіравання аховай працы, удзел дзяржавы ў фінансаванні мерапрыемстваў па паляпшэнні ўмоў і аховы працы;
інфармацыя грамадзян, навучанне працуючых па пытаннях аховы працы;
узаемадзеянне рэспубліканскіх органаў дзяржаўнага кіравання і іншых арганізацый, падпарадкаваных Ураду Рэспублікі Беларусь, кантрольных (наглядных) органаў, прафесійных саюзаў, наймальнікаў па пытаннях аховы працы;
супрацоўніцтва паміж наймальнікамі і працуючымі;
выкарыстанне міжнароднага вопыту арганізацыі працы па паляпшэнні ўмоў і павышэнні бяспекі працы.